DNA van veroorzaker bladvlekkenziekte in tarwe in kaart gebracht
van de veroorzaker van bladvlekkenziekte in tarwe: de schimmel Mycosphaerella graminicola, ook wel bekend als Septoria tritici. Uit de resultaten blijkt dat de schimmel genetische gezien extreem variabel én flexibel is. Van de 21 chromosomen die de schimmel normaal gesproken heeft, blijken er slechts 13 noodzakelijk te zijn. Het team werd geleid door Plant Research International van Wageningen UR, en bevatte onder andere onderzoekers van het U.S. Department of Agriculture (USDA) en het Joint Genome Institute van het Amerikaanse Department of Energy. De volledige DNA-bouwsteenvolgorde is gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift PLoS Genetics. Gert Kema, medewerker van Plant Research International, één van de projectleiders en hoofdauteurs van het artikel in PLoS Genetics is er van overtuigd dat de resultaten ook aanknopingspunten bieden voor ontwikkeling van tarwerassen met nieuwe en betere resistenties tegen de Mycosphaerella-schimmel. Bewijs voor die aanknopingspunten staat in een aantal vrijwel tegelijk verschenen publicaties in Theoretical and Applied Genetics en Molecular Breeding. De Mycosphaerella-schimmel is een wereldwijde belager van de teelt van tarwe. Volgens het International Maize and Wheat Improvement Center in Mexico kunnen de opbrengstverliezen oplopen tot 50%. Mycosphaerella dringt niet direct de cellen van de plant binnen, maar komt binnen via de huidmondjes van de plant. De onderzoekers hopen dat hun publicatie van de genetische code bij zal dragen aan het snel ophelderen van erfelijke eigenschappen die nodig zijn voor deze manier van aanvallen. Dat kan aanknopingspunten bieden voor de ontwikkeling van tarwerassen die met veel minder of zelfs zonder chemische bestrijding van Mycosphaerella geteeld kunnen worden.
Reageer of vul aan: